img_0224Het historische verhaal achter Mannaricium

De geboorteplaats van de oprichter van Mannaricium is Maurik, een dorpje in de Betuwe. De streeknaam Betuwe  zou ontleend zijn aan de stamnaam Batavi, de bewoners van Insula Batavorum (het eiland van de Bataven).

De geschiedenis van de Bataven zou het begin zijn van de Nederlandse geschiedenis. Oorspronkelijk behoorde het volk tot de Chatten, die “over de Rijn” woonden. Het precieze herkomstgebied van de Bataven is de tegenwoordige landstreek Hessen, ten noorden van Frankfurt. Tussen 50 en 20 jaar voor Christus zouden de Bataven zijn weggetrokken na een binnenlands conflict om zich in “het onbewoonde kustgebied van Gallië, en op een eiland daar vlakbij” te vestigen.  Dat gebeurde na de verovering van Gallië door Julius Caesar, maar voordat de Romeinen het grensgebied tussen Gallië en Germanië definitief in bezit namen door permanente troepen langs de Rijn te legeren.

Volgens het treurspel “Baeto” van P.C. Hooft komt Baeto, zoon van Catmeer koning der Chatten,  in opstand tegen de koning omdat Baeto’s vrouw Rycheldin door toedoen van zijn stiefmoeder wordt gedood. Nadat Baeto de troepen van zijn vader heeft verslagen, besluit hij in ballingschap te gaan. De geest van Rycheldin verschijnt aan hem en wijst hem de weg naar een nieuw te stichten rijk tussen Rijn, Maas en zee waar zijn volk als de Baetauwers een glorieuze toekomst tegemoet zal gaan.

img_0225Sinds de veroveringen van Julius Caesar behoorde het land tussen Maas en Rijn tot het Romeinse rijk. De Bataven zouden zich hier dus gevestigd hebben op Romeins grondgebied. De onderlinge betrekkingen tussen Bataven en Romeinen werden vastgelegd in een verdrag. In tegenstelling tot andere ingezetenen van het Romeinse rijk hoefden de Bataven geen belastingen te betalen. Daarentegen waren zij wel verplicht troepen te leveren en in reserve te houden voor het Romeinse leger.

Ondanks de goede relaties en het onderlinge verbond kwam het in de jaren 69-70 na.Chr.  toch tot een gewapend conflict tussen de Batavieren en Romeinen. Aanleiding was de brute manier van werven van soldaten door de Romeinen. Onder leiding van de Bataaf Julius Civilis en met hulp van buurvolken ontstond de “Bataafse opstand” en moesten de Romeinen een enorme troepenmacht inzetten om de rebellie te onderdrukken.

Binnen enkele weken zouden de Romeinen uit het Nederlandse rivierengebied zijn verdreven. Alle Romeinse legerkampen gingen daarbij in vlammen op. De grote Romeinse legioensvesting Castra Vetera bij Xanten (Duitsland) viel vroeg in het jaar 70 na een lang beleg in handen van de opstandelingen. Maar in de zomer leden de bataven hier vlakbij een beslissende nederlaag. Civilis zou zich vervolgens gedwongen hebben gevoeld om de Bataafse hoofdstad bij Nijmegen op te geven en in brand te steken en zich terug te trekken op de Betuwe. Daar zou nog weken lang strijd geleverd zijn, maar in de herfst legden de Bataven de wapens neer en sloot Civilis vrede met de Romeinse bevelhebber Cerialis. Na het sluiten van de vrede werd het oude verbond in ere hersteld.

img_0222De Romeinen bouwden langs de Limes, de Rijn, die door de Romeinen als een scherpe grens tussen Galliërs en Germanen beschouwd werd, diverse nederzettingen en grensforten (Castella).  Mannaricium, het hedendaagse Maurik, was een Romeinse nederzetting in een bocht in de Rijn.